San Martín Trikuharria

Barandiaranek eta Medranok aurkitu zuten 1956an, eta 1964an egin zuten estraineko indusketa.

Ganberak oinplano poligonala du eta hareharrizko 10 harlauzaz osatua dago, oso handiak (5,75 m x 3,10 m eta 1,90 m-ko gehieneko altuera). Korridorea bost harlauzatan oinarritzen da, eta 1,20 metroko zabalera eta 1,30 metroko altuera ditu. Korridorearen mendebaldeko lauza baten gainean bermatzen da estalkiarena, eta zulo ugari ditu, megalitismoaren berezko arte-adierazpenei erantzuten dietenak. Trikuharriarean inguruanen inguruan harriz egindako tumulua ikusten da; nolanahi ere, mahastietako laboreek jatorrizko itxurari eragin ziotena agerian da.